Agadir (أكادير) is een havenstad aan de westkust van Marokko. Agadir is de grootste toeristische badplaats van Marokko. De stad ligt in de prefectuur Agadir-Ida ou Tanane, wat een onderdeel is van de regio Souss-Massa-Daraâ. Agadir heeft 678.596 inwoners (2004).
De stad, tien kilometer ten noorden van de monding van de Wadi Sous, is in 1505 door de Portugezen gesticht en viel in 1541 toe aan koning van de Sous. In de daaropvolgende eeuwen verwierf Agadir een belangrijke rol als haven van het vruchtbare Sous gebied in Marokko. Suiker was een belangrijk exportproduct van de regio. Agadir werd in 1605 voor het eerst door Nederlandse handelsvaarders aangedaan; het vierhonderdjarig bestaan van deze handelsrelatie tussen Nederland en Marokko in het jaar 2005 was reden tot vele exposities in Nederland.
In 1960 werd de oude stad vrijwel geheel verwoest door twee aardbevingen, branden en golven als gevolg van die bevingen. Hierbij vielen 15.000 doden. De stad werd iets ten zuiden van de oorspronkelijke locatie herbouwd. Na de aardbeving bleven slechts drie gebouwen overeind: de moskee, een bioscoop en de versterkte kasbah boven op de heuvel. Boven de ingang van de kasbah prijkt nog steeds een opschrift in wit marmer: "Eert god en vreest de koning - 1746"
Marokko is net als Nederland een koninkrijk. Koning Hassan de Tweede regeert al sinds 1961 over het land. In de hoofdstad Rabat staat zijn prachtige paleis. Marokko heeft nog niet zo lang een koning. Sultan Mohammed benoemde zichzelf tot koning Mohammed de Vijfde. Na zijn overlijden volgde zijn zoon Hassan hem op.
Marokko heeft een afwisselend landschap.Een smalle strook land aan de Middellandse Zee is vlak.Onmiddellijk daarachter liggen de hoge pieken van het Rifgebergte. Aan de Atlantische Oceaan ligt een laagvlakte. Dat is vlak land dat iets boven de zeespiegel ligt. Het is een belangrijk landbouwgebied met vruchtbare grond. Er worden graan, gers
t olijven, sinaasappels, grapefruits, tomaten en groenten verbouwd. Veel vruchten zijn bestemd voor de export. Vooral sinaasappels worden naar het buitenland verkocht.
Achter het Atlasgebergte ligt een uitgestrekte steenwoestijn met rotsen, grind en zandheuvels. Er groeien alleen planten die weinig water nodig hebben,zoals vetplanten en doornstruiken. In de Marokkaanse woestijn komen dikke lagen fosfaat voor. Het is een stof die onder andere wordt gebruikt om kunstmest van te maken. Grote machines graven het fosfaat uit de woestijn.
Marokko trekt ieder jaar toeristen meer toeristen. Vakantiegangers genieten in dit prachtige land van het zonnige weer, de zandstranden, de historische steden, de ruige bergen en de vriendelijke mensen. De meeste toeristen komen voor de zon en het strand.
Weinig mensen weten dat je in Marokko ook voor een wintersportvakantie terecht kunt. In het Atlasgebergte ligt in de winter voldoende sneeuw om te skiën en te langlaufen. Er zijn skiliften en prima hotels.Het is alleen wat minder luxe dan in Oostenrijk en Zwitserland. Voor een arm land als Marokko is toerisme heel belangrijk.
Vakantiegangers geven namelijk veel geld uit. Ze bezorgen heel wat Marokkanen een baan. Hotels,restaurants en winkels hebben immers personeel nodig. Bijna de helft van de Marokkanen behoort tot het berbervolk. Berbers stammen af van de oorspronkelijke bewoners van Marokko. Ze hebben hun eigen taal, literatuur en muziek. De Arabieren vormen in Marokko de grootste groep. Toch hebben zij niet altijd in dit land gewoond. Ze kwamen in de zevende eeuw(600-700) vanuit Arabië naar Marokko om de bevolking tot de islam te bekeren.
De Berbers hebben de Arabieren eeuwenlang als indringers beschouwd. Ze konden het slecht met elkaar vinden. Dat is inmiddels voorbij. Arabieren en Berbers hebben al meer dan duizend jaar dezelfde godsdienst, cultuur en geschiedenis.
In de bergen wonen nomaden. Zij trekken met hun kudden schapen of geiten van de ene plek naar de andere en hebben geen vaste woonplaats. Ze trekken verder als er voor hun dieren niet genoeg voedsel meer is. Nomaden wonen in tenten. Dat is makkelijk wanneer je stee
ds moet verhuizen. In het voorjaar trekken ze met hun kudde naar de malse bergweiden hoog in het Atlasgebergte. Ze blijven daar tot het einde van de zomer. Voor de winter aanbreekt, dalen ze met hun dieren af naar de kust. Er zijn niet meer zoveel nomaden als vroeger.
De officiële schrijftaal is het Arabisch.
Arabisch
De gesproken taal verschilt in vele opzichten van het standaard Arabisch afwijkende Marokkaanse Arabisch, dat door 60% van de bevolking gesproken wordt. 30 tot 40% spreekt het aan het Oud-Egyptisch verwante Berbers. Frans heeft als tweede taal steeds een belangrijke plaats behouden in het openbare leven. Verder wordt er in het voormalig Spaanse noorden nog Spaans gesproken.